عود

شكم اين ساز بسيار بزرگ و گلابي شكل،‌و دستۀ آن بسيار كوتاه است، به طوري كه قسمت اعظم طول سيم­ها در امتداد شكم قرار گرفته است. سطح رويۀ شكم از جنس چوب است كه بر آن پنجره­هائي مشبك ايجاد شده است. عود فاقد «دستان» و خرك­ساز كوتاه و تا اندازه­اي كشيده است. عود داراي ده سيم يا پنج سيم جفتي است. سيم­هاي جفت با هم همصدا كوك مي­شوند، و بديهي است كه هر يك از سيم­هاي دهگانه، يك گوشي مخصوص به خود دارد؛ گوشي­ها در دو طرف جعبۀ گوشي (سرساز) قرار گرفته­اند.

عود بم­ترين ساز بين سازهاي زهي است؛ نت نويسي آن با كليد سل است كه صداي آن عملاً يك «اكتاو» بم­تر از نت نوشته شده حاصل مي­شود.

 سيم بم (سل پائين) معمولاً نقش «واخوان» دارد و گاه اين سيم جفت نيست.

مضراب عود از پَر مرغ (يا پَر طاووس) تهيه شده است و گاه نيز نوازنده، با مضرابی با جنس متفاوت ساز را مي­نوازد.

صداي عود كمي خفه، نرم و غم­انگيز ولي نسبتاً قوي است. اين ساز نقش تكنواز و همنواز، هر دو را به خوبي مي­­تواند ايفا كند.

عود، چنان كه گفته شده، از اخلاف سازي قديمي به نام «بربط» است؛ از سوي ديگر، ممكن است با نام عربي خود (العود) به اروپا راه يافته و در آنجا نام «لوت» گرفته باشد.

 (شباهت كلمه «العود در تلفظ عربي، يعني تخفيف همزۀ اول – تقريباً لعود» و تشديد «د» آخر به صورت «ت» را با نام اسپانيائي اين ساز Laud،مي­توان احساس كرد).

اساتید ساز عود